استعجال به معنای تعجیل و خواستن امری قبل از رسیدن وقت آن می باشد. انسانی که عجول باشد، همواره متانت و آرامش خود را از دست میدهد و بدون اینکه شرایط لازم را در نظر داشته باشد، خواهان تحقّق آن پدیده ها می باشد. در فرهنگ مهدویّت و با برخورد با مسئله انتظار از امام غایب انسان منتظر همواره باید ظهور را طلب کند و با تمام وجود خود خواستار تحقق ظهور باشد، ولی این را باید دانست که تاخیر در ظهور نباید باعث از دست دادن صبر و شکیبایی شود بلكه علي رغم شوق فراوان به ظهور، در برابر اراده پروردگار و خواست او كمال تسليم را از خود نشان مي دهد و براي تحقق همه زمينه هاي لازم براي ظهور مي كوشد و بردباري مي كند.
امام صادق علیه السّلام درباره استعجال در امر فرج این چنین می فرماید که:« انما هلك الناس من استعجالهم لهذا الامر ان الله لا يعجل لعجلة العباد ان لهذا الامر غايه ينتهي اليها فلوقد بلغوها لم يستقدموا ساعة و لم يستأخروا».(1 «شتاب مردم براي اين كار، آنها را هلاك ساخت خداوند به جهت شتاب مردم، شتاب نمي كند براي اين امر مدتي است كه بايد پايان پذيرد. اگر پايانش فرا رسد، آن را ساعتي پيش و پس نيفكنند.».
بنابراین در مسئله ی انتظار شتابزدگی و عجله را باید کنار بگذاریم چرا که شتابزدگی روحیه یأس و ناامیدی را در انسان منتظر به وجود می آورد و صبوری و آرامش را از دست میدهد.
1. کافی جلد ۱ صفحه ۱۶۹
