ازدواج و تشکیل زندگی باید از روی تعقل و تفکر و به صورت گزینشی باشد تا زندگیها بادوام و مستحکم باشد و منجر به عفت و تولد تربیت فرزندان صالح شود.
کسانی که فقط از روی هوا و هوس جنسی و عشقهای خیابانی و به خاطر چشم و ابرو تیپ طرف با وی ازدواج کردهاند هیچ تضمینی نیست که فردا با دیدنِ شخصی زیباتر و خوشتیپتر از همسرِ خود، به او میل نکنند! و از همسر خود رویگردان نشوند. لذا ازاینگونه اشخاص نمیتوان توقع عفت و خویشتنداری داشت. ازدواجهای اینچنینی بعد از مدت کوتاهی به سردی و دلزدگی منجر میشوند که در این صورت زمینه برای بروز انحرافات جنسی مساعد خواهد شد.
حضرت امیرالمؤمنین علی علیهالسلام درباره رابطه عقل و شهوت میفرماید: «عقل و شهوت ضد یکدیگرند. و تأییدکننده عقل، علم است و تزیین کننده شهوت، هوای نفس است و نفس در میان این دو مورد تنازع است: هر یک پیروز شود، نفس در طرف او قرار میگیرد.»[1] درجایی دیگر میفرماید: «همنشین شهوت، روحش بیمار و عقلش معیوب است.»[2]
برای کسانی که ازدواجهای اینچنینی داشتهاند باید اهمیت و فواید دنیوی و پاداش اخروی عفت و پاکدامنی و همچنین زیانهای دنیویِ، جسمی، روانی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی و همچنین عواقب اخرویِ انحرافات جنسی گفته شود تا شوق و انگیزه کافی بهسوی عفت و پاکدامنی در وجودش شکل بگیرد و از انحرافات توبه کند.
[1]. الآمدی، عبدالواحد، غررالحکم؛ حدیث 6790.
[2]. الآمدی، عبدالواحد، غررالحکم؛ حدیث 6790.
