امیرالمومنین علیه السلام تو #نامه3 #نهج_البلاغه با عصبانیت خطاب به شُریحِ قاضی که خونهای اشرافی برا خودش خریده بود مینویسن:
.
اين خانهاى است كه بندهاى خوار آن را از مردهاى آماده كوچ خريده، خانهاى از سراى غرور، كه در محلّه نابود شوندگان، و كوچه هلاك شدگان قرار دارد، اين خانه به چهار جهت منتهى مىگردد: يك سوى آن به آفتها و بلاها، سوى دوّم آن به مصيبتها، و سوى سوم به هوا و هوسهاى سستكننده، و سوى چهارم آن به شيطان گمراهكننده ختم مىشود، و درب خانه به روى شيطان گشوده است. اين خانه را فريب خوردهای آزمند، از كسى كه خود به زودى از جهان رخت برمىبندد، به مبلغى كه او را از عزّت و قناعت خارج و به خوارى و دنياپرستى كشانده، خريدارى كرده است
.
این حرفا رو حضرت با اینکه میدونستن که شریح با پول حلال خونه رو خریده نوشته بودن، که در غیر اینصورت به قول خود حضرت از حلقومش بیرون میکشیدن و به بیت المال برش میگردوندن
.
حالا طرف صاف صاف تو چش ما نگاه میکنه و میگه با پول خودم بوده، خب بوده که بوده، شوآف نکن، تو ناسلامتی از وابستگانِ حکومت جمهوری اسلامی هستی! بیام این نامه رو بکنم تو چشت