اموهب، همسر عبدالله بن عمیر کلبی، زنی مؤمن و شجاع از کوفه بود که همراه شوهرش برای یاری امام حسین (ع) به کربلا آمد. شب هشتم محرم به سپاه امام پیوست و در روز عاشورا، هنگام رفتن شوهرش به میدان، خودش نیز برای دفاع از امام آهنی به دست گرفت اما امام حسین (ع) او را بازگرداند و فرمود جهاد بر زنان واجب نیست. پس از شهادت عبدالله، اموهب بر بالین او رفت و با سخنانی عاشقانه از بهشت و وصال الهی یاد کرد. در همان لحظه غلام شمر با گرزی بر سرش زد و او نیز در کنار همسرش شهید شد.
🔹 خلاصه نقش او: نمونهای از ایمان، وفاداری و شجاعت زن مسلمان در نهضت عاشورا و یکی از نخستین زنان شهید کربلا.