انسان منتظر، یه سری ویژگی هایی باید داشته باشد :
اول: روح انسان باید از حد غرائزش فراتر رفته باشد.
دوم: روح انسان وسیع و از محدوده زمان فراتر باشد.
روح منتظر، روحي است كه از محدوده خواهش هاي نفساني فراتر می رود و متوجه اهداف رفيعي است.
روح اين انسان به حدي از وسعت رسيده كه آينده هاي بسيار دور را هم نزديك مي بيند؛ إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَعِيداً وَ نَرَاهُ قَرِيباً (۱) و دوردست ها برایشان نزديك است؛ أَلَيْسَ الصُّبْحُ بِقَريبٍ (۲)، و مدت ها كوتاه شده، قَبْلُ فَطالَ عَلَيْهِمُ الْأَمَدُ فَقَسَتْ قُلُوبُهُمْ(۳) .
آنهايي كه مهلت برايشان طولاني مي شود، به قساوت قلب مي رسند. مومن اين گونه است.
او به حدي به شرح صدر و وسعت وجود مي رسد كه آينده هاي دور دست را لمس مي كند.
(۱)مستدرك الوسائل،ج5
(۲)سوره هود
(۳)سوره حدید