❁﷽❁
وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ
و چون بیمار شوم مرا شفا میدهد.(۱)
مراد از این آیه این است که ، تنها خداوند است که شفا می دهد و دکتر و دوا وسیله ای بیش نیست.
عقل حکم می کند که هنگام بیماری ما به طبیب مراجعه کنیم ، و برای مریضی خود راه درمانی را بیابیم و دارو بخوریم ، انسان مومن تنها دارو و دکتر را شفا دهنده نمیداند و معتقد است که اگر خداوند بخواهد این دوا و درمان انسان را شفا می دهد .
و ما شیعیان پیامبران و أئمه بندگان صالح خداوند را که دارای مقام و جایگاه ویژه ای نزد خداوند هستند را ، واسطه قرار میدهیم بین خود و خدای خود که شفاعت مارا بکنند تا خداوند دست رحمتی بر سر ما بکشد.
این خداوند است که هنگام تشنگی به وسیله نعت خود یعنی آب مارا سیراب میکند و هنگام گشنگی مارا به وسیله نعمت های خود سیر میکند ، خداوند است که که هوای ما را دارد و دست مارا گرفته است ، وظیفه ما نیز بابت این همه نعمات و مهربانی هایی که به ما داشته است، این است که شکرگزار نعمت های او باشیم و عمل صالح و کمک به بندگان او را در دستور کارهای خود قرار دهیم .
سوره شعراء آیه ۸۰
