در دوره هخامنشیان، زنان شاه با داشتن املاک زیاد بزرگترین ملاکین به شمار می رفتند و کارگران زیادی را استخدام می کردند.
شهبانویی در دربار داریوش اول حدود 500 کارگر داشت که تنها سه نفر از آنها اجازه حضور نزد او را داشتند.
این زنان برای رسمیت بخشیدن به کارشان از مهرههای ویژه استفاده می کردند. آنان علاوه بر زمین، مالک روستاها هم بودند.
هرودوت در این زمینه آورده است که این روستاها وظیفه داشتند که کفش مورد نیاز ملکه را تولید نمایند. جایگاه زنان اشرافی با اندکی تفاوت مانند همسران شاه بود.
به نظر شما، زنان طبقات پایین جامعه به چه کاری مشغول بودند؟ کنیزکان زنان شاهان بودند یا اینکه آنها هم به فعالیت و جمع آوری ثروت مشغول بودند؟
منبع:
ایران باستان، عیسی عبدی، ص 69-70