کمبود درونی
بسم الله الرحمن الرحیم
پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله :
لايَكْذِبُ الكاذِبُ إلاّ مِن مَهانَةِ نَفْسِهِ، وَأصْلُ السُّخرِيَّةِ ألطُّمَأنينَةُ إلى أهْلِ الْكِذبِ.
دروغگو دروغ نمى گويد بجز بخاطر خوارى و كمبودى كه در خودش احساس مى كند، وريشه مسخره كردن، اطمينان به دروغگويان است.
اختصاص مفيد ص 232
دروغ نشانه ضعف است، یعنی شخص ضعف ها و کمبود های خود را با دروغ پیش میبرد، با دروغ نقاط ضعف خود را پوشش میدهد ولی غافل از اینکه از نتایج دروغ بی آبرویی است از طرفی هم دروغ کلید همه بدی هاست، دروغ فقر می آورد و دروغگو در نزد خداوند بسیار منفور است، پس با این توصیفات کسی که بخاطر کمبودهایش دروغ میگوید نه تنها نمیتواند آنها را جبران کند بلکه داشته های خودش را نیز از دست میدهد و از چاله به چاه می افتد.
از خواندن کتبی چون نهج البلاغه، وسائل الشیعه، و کتب اربعه شیعه(1.الکافی 2.من لایحضر الفقیه 3.تهذیب الاحکام 4.الاستبصار فِیمَا اختُلف مِن الاخبار) غافل نشوید.
