دروغ؛ مرگ آبرو
عیسی بن مریم علیه السلام:
کسی که بسیار دروغ بگوید ، آبرویش می رود.(۱)
حضرت علی (علیه السلام) می فرماید: «سزاوار است که مسلمانان از دوستی و برادری با دروغ گو اجتناب کنند; زیرا او آنقدر دروغ می گوید، که راستش را هم باور نمی کنند .» (۲)
ونیز می فرمایند :ٌالکذبُ فضّاحُ.دروغ مایه رسوایی است. (۳)
دروغ گویی یک صفت ناپسند است که برخی از کودکان ومتاسفانه بزرگترها به آن مبتلا هستند.
دروغ گویی کلید ورود به سایر فسادهاست ومانند سایر بیماری های روانی وعاطفی است که اگر به موقع درمان نشود مشکلاتی را برای فرد مبتلا واطرافیان فراهم می کند.
کسی که دروغ می گوید با فاش شدن دروغی که گفته آبرو وارزش واعتبارش بین مردم خدشه دار می شود وعلاوه بر آن سبب بد بینی مردم نسبت به خود می شود.
بهترین راهکار این است که از همان کودکی در تربیت فرزندان دقت کافی داشته باشیم تا در بزرگسالی به این بیماری روحی مبتلا نشود.
۱ . بحارالانوار : ج۱۴ص۳۱۸
۲. اصول کافی,ج2,ص36
۳. تصنیف غررالحکم,ص218
.
