بسم الله الرحمن الرحیم
راه ظهور از کربلا می گذرد!
صبح عاشورای آن سال، دسته عزاداری طویریج (منطقه ای در 20 کیلومتری کربلا، که اخلاص شیعیان آن، به ویژه در عزاداری های ماه محرم و روز عاشورا مثال زدنی است) با شکوه تر از سال های قبل با شور و اخلاصی وصف ناپذیر به سوی کربلا روانه بود.
سید مهدی بحر العلوم مرجع بزرگ شیعیان همراه گروهی از فضلا و طلبه ها برای استقبال از عزاداران حسینی، از کربلا خارج شدند. لحظه ای که سید و همراهانش به دسته عزاداری طویریج رسیدند صحنه ای عجیب و بی نظیر رخ داد، در آن گرمای سوزان، عزاداران حسینی با شور و عشق، با چشمانی گریان، پاهای برهنه، بدن های عریان به سر و صورت و سینه می زدند و هروله کنان به سوی بارگاه حسینی می شتافتند، سید بحرالعلوم «ره»، با آن عظمت معنوی و مقام بلند علمی، در کمال تعجب و ناباوری اطرافیان، به ناگاه عصایش را به کناری انداخت، عمامه از سر افكند، عبا و قبا را بر زمین انداخت و خود را به دریای خروشان جمعیت عزادار سپرد و هم چون سایر عزاداران به عزاداری پرداخت و به سر و سینه می زد.
همراهان سید، نیز نتوانستند مانع این کار شوند، عده ای از طلاب دور ایشان حلقه زدند تا مبادا سید زیر دست و پا آسیب ببیند. پس از اتمام برنامه عزاداری و سینه زنی، سید بزرگوار را که دیگر جان در بدن نداشت، به کناری بردند تا قدری استراحت نماید و عمامه و لباس هایش را بپوشد و مرتب نماید. وقتی سید بحرالعلوم، اندکی به حال خود بازگشت، از ایشان پرسیدند: «چه شد که با دیدن عزاداران طویریج از خود بی خود شدید و بی اختیار به میان آنان رفتید و آن گونه به عزاداری و سینه زنی پرداختید؟»
مرجع بزرگ شیعیان، سید مهدی بحرالعلوم، آهسته و بی رمق، در حالی که هنوز اشک می ریخت، پاسخ فرمود: وقتی به دسته سینه زنی رسیدیم، به ناگاه دیدم که حضرت بقیت الله (عج) با سر و پای برهنه در میان سینه زنان حاضرند و در حالی که اشک می ریزند، به سر و سینه خود می زنند. با دیدن این صحنه نتوانستم طاقت بیاورم، از خود بی خود شدم و بی اختیار به عزاداران پیوستم تا در حضور آن حضرت، برای جدش سید الشهداء(ع) به عزاداری بپردازم.(علی میر خلف زاده، کرامات الحسینیه، ص 214)
آری، یکی از راه های تقرب به پیشگاه امام عصر (ع) حضور در عزاداری های خالصانه برای سید الشهداء اباعبدالله الحسین (ع) است، بی تردید امام زمان در مجالس جدش شرکت می کند و با قدم های مبارک خویش برکت و صفا را به آن مجالس هدیه می نماید. آنان که لیاقت یابند می توانند به برکت امام شهیدان(ع) مولی و امام خود را زیارت کنند و به این سعادت بزرگ برسند.
