راه رسیدن به معرفت الهی اصول و قواعدی دارد و نمیشود انسان هر جور که خواست نشست و برخاست کند و هر مسیر و راهی را که دلش خواست برود و با هر کس و ناکسی همکلامی داشته باشد؛ چرا که همه اینها و حتی و زمان و مکان در رشد و تربیت انسان نقش دارند(1). دوست ناباب انسان پاک را به گمراهی و ضلالت میکشاند و زمانهای خاص مثل ماه مبارک رمضان و نیمههای شب زمان بهتری برای قرآن خواندن مناجات و تهجّد است و تأثیر بیشتری در بالندگی و تهذیب نفس آدمی دارد. امید است خداوند متعال به همه ما عنایت فرماید.
مطالعه در کلام بزرگان و علمایی همچون ️علامه طباطبائی (رحمة اللّه علیه) که خود این راه پر پیچ و خم و دشوار را طی نمودهاند هر چه بیشتر حقیقت این امر را روشن میکند:
«کسی که میخواهد اهل معرفت شود باید معاشرتش را مخصوصاً با اهل غفلت و اهل دنیا کم کند و فرش هر مجلسی نباشد و کار شبانهروزی او در مجالس بیهوده صرف نشود و از معاشرتهای بیفایده و بیمغز تا میتواند اجتناب نماید و طوری نشود که با هر کسی و در هر مجلسی حاضر شود. همچنین برای کسی که می خواهد اهل معرفت شود لازم است در خوردن حتی حلال میانهرو باشد و افراط نکند و شکمو و پرخور نباشد بلکه تا گرسنه نشده سر سفره حاضر نشود و تا اشتها دارد دست از غذا خوردن بردارد و از لحاظ خواب و سخن گفتن نیز باید حد اعتدال را مراعات نماید»(2)
بنابراین اینکه به بهانه حلال بودن و حرام تبودن هر کاری را انجام بدهیم توجیهی ندارد؛ چرا که شاید به ظاهر اعمالی مباح باشند ولی باید توجه داشته باشیم که انسانهای اهل معرفت بر لحظه لحظه اعمال خود مواظبت داشتتد تا آنجا که گاهی سالها به جز واجبات و مستحبات حتی یک عمل مباح و مکروه هم از آنها سر نمیزد.
کلیدواژهها: خداوند متعال. علمای دین مسیر معرفت. اهل معرفت.
-------------------------------
پینوشتها:
1- بحارالانوار، ج ۷۵، ص۳۸۰- مزمل/۶- سجده/۱۶- ذاریات/۱۸- اسراء/۱- قدر/۳.
2- در محضر علامه طباطبایی، ص۳۶۵.
