نه، خودت ببر
[آیت الله العظمی بهجت] مراقب بود که بچه ها معصیت انجام ندهند. اگر کسی از دست بچه هایش ناراحت می شد، هرگز فراموش نمی کرد؛ حتی تا بیست سال بعد. یک بار به من فرمود: غذایی درست کن و به در خانه فلانی ببر. گفتم: می گویم ببرند. فرمود: نه، خودت ببر. من غذا را بردم و دو روز بعد، آن شخص از دنیا رفت. آن شخص چندین سال پیش از این، از من ناراحت شده بود و من یادم رفته بود و حالا که نزدیک مرگش بود، آقا این گونه فرمود.
عبد محبوب (ویژه نامه پنجمین سالگرد رحلت حضرت آیت الله العظمی بهجت)، ص42، به نقل از علی بهجت پور، پسر ایشان.