دستور یزید برای محاصره امام حسین (علیه السلام) و کمر بستن به قتل آن حضرت و پیروان و علی الخصوص خاندان پیامبر اسلام (صلی الله علیه وآله) از جنبههای مختلف سیاسی و اعتقادی قابل بررسی است.
سؤال این است که چه کسانی از کشتن فرزند رسول خدا نفع میبردند و دنبال چه هدفی بودند که به خاطر آن ننگ ابدی و عاقبت به شری را در پیش گرفتند.
قطعاً یکی دلایل را میتوان جهل و نادانی نسبت به جایگاه امام حسین (علیه السلام) و رسالت آن حضرت و ادامۀ افکار دوران جاهلیت پیش از اسلام در قتل و غارت دانست اما حساب کسانی که از جایگاه و مقام سیاسی و اجتماعی و دینی بالایی برخوردار بودند جداست و نمیتوان به سادگی از تقصیر آنان گذشت؛ چرا که عامدانه و از روی آگاهی دست به اعمالی زدهاند که قابل بخشش و مسامحه نیست.
یزیدیان (علیهم العنة) وجود امام حسین (علیه السلام) را مانعی برای ادامۀ شجرۀ خبیثۀ غاصبِ مناصب حکومتی میدیدند و واگذار کردن حکومت و ادارۀ امور مسلمین به اهلش یعنی خاندان رسول اللّه را اعتراف به حقانیت آنان میدانستند. لذا حاضر شدند دست به هر کاری بزنند تا زمامداری اُمّت دست پاکان و صالحان نیفتد؛ زیرا در این صورت دستشان از بیت المال و قدرت و فساد کوتاه میشد. به همین جهت همواره در تاریخ شاهد درگیری جبهۀ حق و باطل هستیم؛ چرا که دقیقاً مقابل یکدیگر هستند و وجود یکی دیگری را نفی میکند.
کلیدواژهها: امام حسین (ع). حق. جاهلیت. غصب. فساد.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
برای مطالعه بیشتر به منابع زیر مراجعه نمایید:
۱.↑ یعقوبی، احمد ابن اسحاق، تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۲۴۱. ۲.↑ ابن اعثم کوفی، الفتوح، ج۵، ص۱۰. ۳.↑ ابن اثیر، عزالدین، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۳، ص۳۶۵. ۴.↑ ابن عبد البر، یوسف، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ۲، ص۸۲۷. ۵.↑ بلاذری، احمد بن یحیی، انساب اشراف، ج۱۰، ص۱۰۱- ۱۰۲. ۶.↑ طبری، محمد بن جریر، تاریخ الامم و الملوک، ج۴، ص۲۵۰. ۷.↑ ابن کثیر، اسماعیل، البدایه و النهایه، ج۸، ص۱۵۷. ۸.↑ ازدی، ابو مخنف، مقتل الحسین، ص۳. ۹.↑ دینوری، ابن قتیبه، الامامه و السیاسه، ج۱، ص۲۲۵. ۱۰.↑ ابن اثیر، عز الدین، الکامل فی التاریخ، ج۴، ص۱۴. ۱۱.↑ محمد بن سعد، الطبقات الکبری، ج۵، ص۷۴. ۱۲.↑ ابن عساکر، علی بن الحسن، تاریخ مدینه دمشق، ج۱۴، ص۲۰۶ - ۲۰۷. ۱۳.↑ ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۳، ص۲۹۵. ۱۴.↑ حسینی میلانی، سید علی، نا گفتههایی از حقایق عاشورا، ص۱۳۱.۱۵.↑ یعقوبی، احمد ابن اسحاق، تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۲۴۲. ۱۶.↑ بلاذری، احمد بن یحیی، انساب الاشراف، ج۳، ص۱۶۰. ۱۷.↑ حسینی میلانی، سید علی، نا گفتههایی از حقایق عاشورا، ص۱۳۳.۱۸.↑ طبرانی، سلیمان بن احمد، المعجم الکبیر، ج۳، ص۱۱۵، ح۲۸۴۶. ۱۹.↑ هیثمی، نور الدین، مجمع الزوائد و منبع الفوائد، ج۹، ص۱۹۳. ۲۰.↑ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۱۴، ص۲۱۴. ۲۱.↑ ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۳، ص۲۹۵. ۲۲.↑ مسعودی، علی بن حسین، مروج الذهب، ج۳، ص۶۷.۲۳.↑ طوسی، محمد بن حسن، اختیار معرفه الرجال، ج۱، ص۲۵۸. ۲۴.↑ بلاذری، احمد بن یحیی، انساب الاشراف، ج۳، ص۲۱۲- ۲۳۱. ۲۵.↑ طبری، محمد بن جریر، تاریخ الامم و الملوک، ج۴، ص۳۵۲. ۲۶.↑ ذهبی، شمس الدین، تاریخ اسلام، ج۵، ص۱۹. ۲۷.↑ ابن اثیر، عز الدین، الکامل فی التاریخ، ج۴، ص۱۲۷. ۲۸.↑ مؤلف مجهول، اخبار الدولة العباسیه، ص۸۶. ۲۹.↑ بلاذری، احمد بن یحیی، انساب الاشراف، ج۵، ص۳۰۶. ۳۰.↑ یعقوبی، احمد ابن اسحاق، تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۲۴۸. ۳۱.↑ یعقوبی، احمد ابن اسحاق، تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۲۵۴. ۳۲.↑ مقدسی، مطهر بن طاهر، البدء و التاریخ، ج۶، ص۱۷. ۳۳.↑ ابن العبری، ابوالفرج، تاریخ مختصر الدول، ص۱۱۱. ۳۴.↑ ابن اثیر، عز الدین، الکامل فی التاریخ، ج۴، ص۱۴۰. ۳۵.↑ دینوری، ابو حنیفه، اخبار الطوال، ص۲۶۱. ۳۶.↑ طبرسی، احمد بن علی، الاحتجاج، ج۲، ص۳۲. ۳۷.↑ سبط ابن جوزی، تذکرة الخواص، ص۲۳۸.۳۸.↑ طبرسی، احمد بن علی، الاحتجاج، ج۲، ص۳۶. ۳۹.↑ مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، ج۴۵، ص۱۳۴. ۴۰.↑ سید ابن طاووس، علی بن موسی، اللهوف فی قتلی الطفوف، ص۱۰۶- ۱۰۷. ۴۱.↑ بحرانی، عبدالله، العوالم الامام الحسین، ص۴۰۵.
