هماهنگی در هر کاری سبب پیشبرد بهتر آن کار خواهد شد. گاهی هم ممکن است عدم هماهنگی، دستاوردهای قبلی را تحت تاثیر قرار دهد. این نکته(هماهنگی) در سال جهش تولید، بسیار به اقتصاد ما کمک می کند. چه بسا یکی از دلایل عدم موفقیت ما در اقتصاد، همین موضوع باشد.
عدم هماهنگی علاوه بر این که باعث از بین رفتن نیروها و انگیزه ها می شود، چه بسا باعث سوءاستفاده دیگران(دشمنان) نیز شود. «وَ لا تَنازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَ تَذْهَبَ ریحُکُم؛ و با یکدیگر نزاع نکنید که سست شوید و شوکتتان بر باد رود.»[۱] سست شدن در این آیه، همان از بین رفتن نیروها و انگیزه هاست که ما گفتیم. مثلا در کشور ما در چند سال اخیر، متاسفانه آمارهای متفاوتی از نرخ تورم ارائه می شود. این عدم هماهنگی ممکن است در بخش های دیگر نیز ظهور و بروز پیدا کند و اقتصاد کشور ما را تحت تاثیر خود قرار دهد. آن گاه نمی توان برای تولید و جهش تولید، برنامه ریزی کرد.
در این روزهایی کرونایی، اگر هماهنگی بین گمرک و بخش های دیگر نباشد؛ مسلم است که ضربه خواهیم خورد. این عدم هماهنگی، اثرش در کوتاه مدت مشخص است اما عدم هماهنگی در شرایط غیر کرونایی، چه بسا خود را به این زودی نشان ندهد، و وقتی خود را نشان دهد که ببینیم هر چه هزینه می کنیم؛ کمتر نتیجه می گیریم.
نکته: هماهنگی در بین مدیران اقتصادی، مثل هماهنگی در یک تیم فوتبال است. علاوه بر آن گاهی یک تیم فوتبال، نتیجه گراست و گاهی دیگر اهتمام آن ها بر روی بازی خوب است و نتیجه در مرحله بعد قرار دارد. این دو طرز تفکر در تیم های اقتصادی، نتیجه های مختلفی را به ارمغان می آید.؛ مثلا مدیری که نتیجه گراست می خواهد که یک محصولی را ولو با واردات به دست بیاورد؛ ولی مدیری که به فکر بازی خوب اقتصادی است، بر روی تلاش و کوشش و تولید تاکید دارد. جدا از این که هر کدام از این تفکرات ممکن است آسیب هایی داشته باشد؛ هماهنگی بین این دو طرز تفکر، خودش یک بحث مهم است.
پی نوشت:
۱ـــ انفال/۴۶
