پاسخ (قسمت دوم):
2- جایگاه زنان و دختران در ایران باستان:
به همین یک جمله از کریستین بارتلمه در کتاب «زن در حقوق ساسانی»، ص 40 اکتفا می کنیم:
«در امپراتوری ساسانی، بنا بر قوانین متداول از قدیم، زن شخصیت حقوقی نداشت. یعنی زن، شخص فرض نمی شد. بلکه شیء پنداشته می گردید...»
3- زن در آیین زرتشت:
مثال های فراوان در مورد پستی و پلیدی زن در آیین زرتشت داریم که می توانید در کانال نگاهی نو ( @Negahynov ) با هشتگ #زن_در_آیین_زرتشت ببینید.
بر اساس کتاب اوستا (کتاب مقدس زرتشتیان) زن باید در طول زندگی اش بارها و بارها باید در جایی دور از آب و آتش و گیاه و مرد (!) حبس شود و پس از مدتی، با ادرار گاو غسل کند تا از پلیدی ها پاک شود (اوستا، جلیل دوستخواه، ص 835-838).
همچنین بر اساس کتاب بندهش که یک متن دینی زرتشتی است، زن موجودی از جنس دیو جهی (دیو فاحشگی و فریفتاری) است که اهورامزدا در هنگام خلقتش به او می گوید: «اگر مخلوقکی را می یافتم که مرد را از او کُنم، آنگاه هرگز تو را نمی آفریدم»! (بندهش، فرنبغ دادگی، ص 83)
دکتر چوکسی (محقق زرتشتی) در کتاب «بدی، نیکی و جنسیت: نمودارهای جنس مؤنث در تاریخ دینی زرتشتی» نگاه آیین زرتشت به زن را این گونه بیان می کند: «دین زرتشت مؤنث، جنس ماده و زن را عاری از نظم، خطرناک و شریر و نتیجتاً دور از فرمان و احسان پروردگار پنداشته اند» (فصلنامه تاریخ ایران باستان، شماره دوم، شهریورماه 1385).
مطالب مرتبط
پاسخ اول به شبهه: خسروپرویز و نامه پیامبر (ص)
