پرستوی جان را تقدیم میکنم به سلطان مسافران شب وحضرت عشقش که او را ولی الله نامید.
امیر اندیشه ها
که بر شاخصار علمش ، پرندگان بلند آوازه علم تکیه می زنند وبه ژرفای اندیشه هایش کس نتواند رسد .
ووصی خوبیها
آنکه احمد را جانشینی برتر بود و دمی بی احمد نبود.
رحیم مسلکی که در دربار کریمانه اش گدایان پادشاه اند وزخم خوردگان زمان التیام یافته اند.
سلام میکنم برامیرم
که اجازت بندگی به بیچاره ی چون منی عطا نمود و تاج محبتش را بر سرم نهاد و چون امروزی در گوش زمان فریاد میزنم :
یاعلی انی احبک وانت مولای
ومولای کل مومن ومومنه