فرح پهلوی از مینو صمیمی در سال 1352 دعوت می کند تا به ایران بیاید و مسئولیت روابط عمومی (سازمان ملی حمایت از کودکان) را بر عهده بگیرد.
مینو صمیمی از اینکه می تواند به کودکان بی سرپرست وطنش خدمت کند بسیار خوشحال می شود و با شوق و ذوق شروع به کار می کند.
اما بعد از مدتی متوجه می شود که این سازمان تنها یک پوشش است برای اینکه بتووانند پول زیادی را به جیب بزنند.
به عنوان مثال آنها برای خرید شیرخشک یک مناقصه می گذارند تا به بهترین گزینه دست پیدا کنند. پیشنهاد های زیادی از کشورهای اروپایی رسید.
مینو تصور می کرد که الان پیشنهاد باکیفیت ترین شرکت شیرخشک را می پذیرند زیرا آنها شیرخشک را برای کودکان معلول ذهنی نیاز داشتند و مشکل مالی هم نداشتند،اما در کمال تعجب دید که ارزان ترین پیشنهاد را از کشور سوئد پذیرفتند. عجیب تر اینکه شرکت سوئدی گفت که ما از این شیر خشک فقط برای گوساله ها استفاده می کنیم اما با اینهمه مدیرعامل همان شیرخشک گوساله ها را برای کودکان معلول ذهنی خریداری کرد.
