آيا دعاي ندبه از زبان امام معصوم صادر شده است؟
حضرات معصومین سلام الله علیهم همواره در محافل و مجامع، پیروان خود را با وجود مبارک مهدی موعود آشنا می کردند. در این باره روایات زیادی با موضوع معرفّی خود حضرت و شرایط زمانی آن دوران وجود دارد که در این میان دعا و تضرّع نقش ویژه یی در سفارشات معصومین دارد. یکی از دعاهایی که توصیه به خواندن آن شده، دعای ندبه می باشد، اين دعا را سيّد رضيالدّين علي بن طاووس (ره)، كه از بزرگان شیعه محسوب می شود در كتاب «اقبال» نقل كرده است. همچنين در مزار قديم، كه ظاهراً از مؤلفات قطبالدين راوندي است، نقل شده است، نقل اين دعا در مثل هر يك از اين دو كتاب، دليل محکمی است كه اين شخصيّت هاي بزرگ و معتبر و حديثشناس، اين دعا را معتبر شناختهاند.
همچنین علاّمه مجلسي پس از تتبّع و احاطه وسيع به اخبار و احاديث، از ایشان نقل شده است که ایشان فرموده: صريحاً و بالخصوص، اعتبار سند دعاي ندبه را كه منتهي به حضرت امام حعفر صادق عليه السّلام ميشود، تصديق فرموده و عبارت اين نابغة جهان علم، در كتاب زادالمعاد اين است: «و امّا دعاي ندبه كه مشتمل بر عقائد حقه و تأسف بر غيبت حضرت قائم (عج) به سند معتبر، از حضرت امام جعفر صادق ـ عليه السّلام ـ منقول است، كه سنّت است اين دعاي را در چهار عيد بخوانيد يعني: جمعه، عيد فطر، عيد قربان، عيد غدير» علاوه برايشان علاّمه صدرالدين محمّد طباطبايي يزدي متوفي 1154 هجري نيز در ابتداي شرحي كه بر دعاي ندبه مرقوم فرموده. استناد به روايت مرويه از امام جعفر صادق عليه السّلام نموده است.
پاورقی:
1. مجلسي، محمدباقر، زادالمعاد، ص 491.
