توی روانشناسی غربی سعی میکنند محور زندگی رو عشق زن و شوهر به هم قرار بدن. اتفاقا در سریالها و فیلمهای تلویزیونی هم دقیقا همین اتفاق میافته و دختروپسر با عشق به همدیگه ازدواج میکنن و بعد هم با همین عشقشون از دنیا میرن ولی وقتی عالم واقعیت رو مشاهده میکنیم میبینیم که اینطور نیست. درصد بسیاری از زوجهایی که برای طلاق اقدام میکنند کسانی هستند که توی دانشگاه یا کوچه و خیابون عاشق هم میشن و بعد ازدواج میکنن.دلیل اینهمه طلاق اینه که محور اصلی در ازدواجها، خدا نیست بلکه چشم و ابروی طرف مقابله( که اسمش رو عشق میذارن).کسانیکه محور اصلی زندگیشون خداست همدیگه رو دلباخته آخرت میکنند و در اطاعت از خدا، همدیگه رو کمک میکنند*و عشقشون به همدیگه بهخاطر اینه که هر دو عاشق خدا هستند.
----------------------------------------------
* خَیرُ مَن صَحِبتَ مَن وَلَّهَک بالاُخری و زَهَّدَکَ فی الدُنیا و اَعانَکَ عَلی طاعةِ المولی؛ بهترین همنشین تو(همنشین زندگی، همسر است) کسی است که دلباخته آخرتت کند و نسبت به دنیا تو را بیرغبت کند و در اطاعت از خداوند تو را یاری دهد.(غررالحکم، ح5010)
