مرســـــــلون

بانک محتوای مذهبی مرسلون
MORSALUN.IR

خانه مطالب تحفه هند(افراطی گری)؛ خاطرات سفر تبلیغی به هندوستان
امتیاز کاربران 5.0

تولیدگر متن

علی بهاری هستم. از تاریخ 25 اردیبهشت 1394 کنشگری رو شروع کردم و همواره سعی کردم بهترین باشم. در این مسیر آموزش های لازم را پیگیری و از اساتید و مشاوران در تولید محتوا استفاده می کنم. من در نقش تولیدگر با قالب های تولیدگر متن تولید محتوا می کنم.
من در مرسلون تعداد 520 مطلب دارم که خوشحال میشم شما هم ذیل مطالبم نظر بنویسید و امتیاز بدید تا بتونم قوی تر کار کنم.


محیط انتشار
مخاطب
0 0
تحفه هند(افراطی گری)؛ خاطرات سفر تبلیغی به هندوستان

با 0 نقد و بررسی | 0 نظر | 0 دانلود | ارسال شده در تاریخ دوشنبه, 05 دی 01

تحفه هند
(گزیده خاطرات سفر به هندوستان - شهریور 97)

افراطی‌گری!

رسم زیبای مردم لکنهو این است که تاسوعا و عاشورا را از شب تا صبح عزاداری می‌کنند. مردم آن دیار، محرم و صفر را بسیار باشکوه برگزار می‌کنند. یادم هست با یکی از جوانان‌شان که صحبت می‌کردیم می‌گفت: «مردم اینجا در دو ماه محرم و صفر تقریبا چیزی نمی‌خرند.» یا از دیگری وقتی درباره کیفیت و قیمت کالاهای لکنهویی پرسیدم، می‌گفت: «کیفیت و قیمت‌شان خوب است اما اگر نفست به تو اجازه می‌دهد در این ایام خرید کنی برو بخر!!» که نشان از تعظیم فوق العاده آنان نسبت به شعائر حسینی داشت. در عزاداری‌های لکنهو، یکی از چیزهایی که توجه آدم را به خودش جلب می‌کرد، حضور پررنگ و پرتعداد نیروهای پلیس هندوستان بود. با برخی شیعیان که صحبت کردیم می‌گفتند: «به خاطر تامین امنیت مردم از شر وهابی‌هاست» و وقتی از فعالیت‌های وهابی‌ها در لکنهو پرسیدیم، پاسخ دادند: «هستند ولی جرات نمی‌کنند کاری کنند!» البته من شخصا نتوانستم بپذیرم این حجم از نیروهای امنیتی فقط برای جلوگیری از تروریسم وهابی است. چه بسا در پوشش مهار سلفی‌های افراطی می‌خواستند مراسم‌های شیعی را هم کنترل کنند تا مبادا کسی بخواهد از پرچم و شعار حسینی، تحرک سیاسی کلید بزند. رابطه سید کلب الجواد اما با دولت هندوستان، سازنده به نظر می‌رسید. عکس دیدارش با نخست وزیر هند آقای «مودی» را یکی از دوستان هندی به ما نشان داد. امری که البته به خودی خود نه تنها نقطه ضعف محسوب نمی‌شود که به نظر من نقطه قوت مهمی است؛ او توانسته بود با استفاده از همین روابط، پرچم تشیع را افراشته و شیعیان را از حواشی به دور نگاه دارد.

به هر حال آن شب (شب تاسوعا) از ساعت دوازده شب تا نزدیک اذان صبح کنار مردم بودیم و صحنه‌های جالبی دیدیم: مثلا یک عَلم تک شاخه‌ای که مردم با دیدنش شدیدا متاثر می‌شدند و می‌گریستند و بر سر این که چه کسی آن را حمل کند دعوا بود یا اسب سفیدی که به یاد ذو الجناح امام حسین علیه السلام زینت شده بود و مردم به نیت تبرک به آن دست می‌کشیدند. به طور کلی نمادگرایی میان شیعیان هند و پاکستان موج می‌زند. به نظر می‌رسد به مفاهیم انتزاعی و ذهنی خیلی علاقه‌مند نیستند و ترجیح می‌دهند مفاهیم دینی را به صورت ملموس درک و احساس کنند. جالب اینجاست که این مساله ظاهرا اختصاصی به هندی‌ها و پاکستانی‌هایی که در این دو کشور زندگی می‌کنند ندارد و بر اساس خاطرات حجت الاسلام دکترهمازاده ابیانی از امریکا، شیعیان هندی و پاکستانی ساکن امریکا را هم در برمی‌گیرد. شاید همین نماد پرستی و ظاهرگرایی باعث شده بود روحانی سیدی که هیاتش در لکنهو را بر اساس اندیشه‌های شهید مطهری اداره می‌کرد نتواند جمعیت زیادی را به مراسمش جذب کند و حتی می‌گفت: «برخی از شیعیان افراطی، عکس شهید مطهری را به آتش کشیده‌اند.» احتمالا به خاطر حماسه حسینی!

این قبیل رفتارهای رادیکال و ظاهر پرستانه، نیازمند تحلیلی جدی در شاخه جامعه شناسی دینی است که جا دارد متخصصان فن به آن بپردازند.


نظرات 0 نظر

شما هم نظری بدهید
پرونده های ویژه نقد و بررسی آثار شبکه تولیدگران
تمامی حقوق برای تیم مرسلون محفوظ است | 1400 - 2021 ارتباط با ما